Country; het ideale decor voor een treinrit

Een treinrit kan worden gezien als een simpele rekensom. Er is een vertrekpunt, een af te leggen traject en een eindstation. De gemiddelde snelheid en de afstand van het traject bepalen de totale reistijd en dus ook de verwachte aankomsttijd. Een weinig inspirerend uitgangspunt voor musici om muziek van te maken. In de lyriek wordt dan ook meestal een andere vergelijking gebruikt. De gemiddelde treinreis bestaat daar uit; een casus, een reflectie en een verwachting. Waarom is iemand op de trein gestapt? Hoe reflecteert diegene de situatie tijdens de rit? Wat verwacht de reiziger aan het einde van de reis te vinden?

Een ingrijpende gebeurtenis kan zomaar eens goede reden zijn om naar het stationsloket te stappen. De reiziger wil in dat geval breken met het verleden. Een gestrande relatie is niet zelden de oorzaak. Weg mijmeren in de voortdenderende trein blijkt dan een goede remedie. Wat er na komt, zal de toekomst uitwijzen. Een treinrit kan ook een metafoor zijn, voor een bepaalde onrust. Het draait in dit geval om de reis zelf. De reiziger heeft het gevoel altijd in de trein te zitten. Waarvan en waarheen doet er niet toe, want dat blijkt immer weer iets ongrijpbaars. Een derde benadering voor het reizen met de trein, is een fixatie op het eindstation. Wat gebeurd is, is gebeurd. Met hoop of vrees, stevent de reiziger nu op een vast doel af.

Welk decor leent zich beter voor dergelijke verhalen dan de Amerikaanse country. Nummers met als thema de trein, denderden in dit genre dan ook in een hoog tempo voorbij. Want wat is er mooier om aan de rit ook nog een natuurlijk transitie toe te voegen, waarbij elementen een spiegel van de geestestoestand vormen. Hieronder enkele voorbeelden:

 

Social Share Toolbar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *