Foxygen en Matthew E. White: spelen met de jaren ’60 en ’70

Er kan weinig discussie over bestaan: de glorietijd van de rockmuziek ligt in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Dat plaatst bands van nu voor een lastig dilemma, omdat ze muziek willen maken in die stijl, maar ook origineel moeten zijn. Twee van mijn favoriete nieuwe artiesten, Foxygen en Matthew E. White, gaan daar op een bijzondere manier mee om.

Beide artiesten hebben dit jaar hun debuutalbum uitgebracht. Foxygen is een duo uit LA en Matthew E. White een bandleider uit Richmond, Virginia. Ze hebben beide een grote fascinatie voor het verleden van de rockmuziek. Zo vertelde Foxygen in een interview in de Oor dat zij terugverlangen naar de jaren zestig. Niet alleen voor de muziek, maar ook omdat frontmannen toen charisma en sex-appeal hadden, in tegenstelling tot frontmannen nu. Denk aan Mick Jagger, John Lennon, Bob Dylan, Ray Davies.

Waar Foxygen gefascineerd is door de zichtbare frontmen van de bands, is White geïnteresseerd in de mannen achter de schermen. De producers en huisbands van Stax en Motown, songschrijvers en cultartiesten als Dr. John, Allen Toussaint en Randy Newman, en reggaeproducers als King Tubby, zijn voor hem oude meesters om van te leren. White heeft – door hen geïnspireerd – een studio op zolder gebouwd, een huisband gevormd en een label opgericht, alle onder de naam Spacebomb. Zijn soloalbum is het eerste resultaat van deze werkwijze en als het aan hem ligt zullen nog vele artiesten van zijn Spacebomb gebruik maken.

Is het niet wat pretentieus om jezelf met die legendes te vergelijken? Het beste antwoord is misschien: wat doet het ertoe, als de resultaten maar goed zijn. Want mooie platen zijn het. En daarbij valt op dat Foxygen en White zich niet schamen om te klinken als hun voorbeelden; met name Foxygen klinkt als een bastaard van de hele jaren zestig. Maar die schaamteloosheid gaat verder, want ze doen wat ik eigenlijk nog nooit eerder heb gehoord op dit soort platen: ze jatten hele passages van hun favoriete nummers en artiesten. Luister maar eens hier:

Klinkt dat refrein van Foxygen niet gewoon als Suspicious minds van Elvis, en de melodie van White als Games people play van Joe South? Toeval? Ik denk het niet. Luister hier maar naar een cover van White van Games people play. Je kan zeggen dat het valsspelen is, omdat artiesten the hard way tot eigen en originele muziek zouden moeten komen, net zoals de legendes van toen hebben gedaan. Aan de andere kant, waarom zou je veel moeite steken in het klinken als je (vaak middelmatige) zelf, als je ook kunt proberen te klinken als je helden? Beter goed gejat dan slecht geschreven!

Het kan ook een generationeel ding zijn. Jongeren van nu zijn opgegroeid zonder onderscheid te maken tussen hiphop en rock. Het is dan ook niet vreemd dat ze hiphoptechnieken toepassen op rockmuziek. Sampling speelt als sinds de jaren tachtig een grote rol in die genres en Snoop Dogg had al in de jaren negentig al hits met refreinen die letterlijk overgenomen waren van oude Parliament nummers. En tegenwoordig gaat het nog verder. Wie als rapper snel aandacht wil op het web, kan beter zijn kunsten vertonen over andermans muziek heen dan zelf een nummer maken. Sneller, goedkoper en opvallender. En als je de muziek gratis weggeeft, dan valt er ook voor de copyrighthouders weinig te halen. Luister maar eens naar dit voorbeeld, van de populairste en artistiek interessantste nieuwe ster aan het r&b firmament, Frank Ocean:

In die zin staan Foxygen en White in de traditie van Beck, die in de jaren negentig ook onder invloed van de hiphop een frisse wind liet waaien door de rockmuziek . En net als bij Beck levert dat bij Foxygen en White fijne muziek op, die misschien juist wel gebaat is bij het ontbreken van ontzag – maar niet de liefde – voor de rock uit de jaren zestig en zeventig.

Social Share Toolbar

2 thoughts on “Foxygen en Matthew E. White: spelen met de jaren ’60 en ’70

  1. Pingback: Hiss Golden Messenger en Matthew E. White en reggae - Soulfood Radio

  2. Pingback: [Top 3 2013] albums - Soulfood Radio

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>