Neil Young, maar dan anders

Vorige week was ik bij het concert van Neil Young en Crazy Horse in de Ziggo Dome. De kritieken waren lovend. En ze hadden gelijk. Ook ik ben laaiend enthousiast. Thuisgekomen zette ik dus meteen een plaat van Neil Young op. Oh nee toch niet. Ik zette een cover (of kuvver zoals sommige Nederlandse radio dj’s zeggen) op. Want na al dat vurige gitaargeweld verlangde ik hevig naar synthpop/disco versies van zijn nummers, want die zijn er verrassenderwijs genoeg.

De cover die ik het beste vind, is van The Chromatics. Zij hebben een onderkoelde en sexy versie van Hey Hey My My opgenomen, onder de naam Into the black:

In Barcelona hebben Hans ik een paar tonen gehoord van de band Poolside. Hun naam zegt alles: hun ambitie is niets meer dan de perfecte soundtrack voor aan het zwembad te maken. Het resultaat is zwoele en simpele disco die voor het ultieme zomergevoel zorgt. Ook als ze Harvest Moon coveren:

Van wat langer geleden (1992) is een cover van Only love can break your heart door Saint Etienne. St Etienne maakt stijlvolle popmuziek met een ironische knipoog  en Only Love verandert in hun handen in een Eurodancehit:

En dankzij het uitstekende blog Aquarium Drunkard heb ik ook nog deze cover gevonden. Geen disco, wel funk. Van een Surinaams-Nederlandse steeldrumband, The Dutch rhythm steel & show band!

Social Share Toolbar

Leave a Reply

Your email address will not be published.