Primevera Sound 2013: nieuwe hypes versus oude legendes

Vorige week heb ik met mederedacteur van SoulFood Hans het Primavera Sound festival in Barcelona bezocht. Van bijna alle genres die ik leuk vind – en dat zijn er nogal wat- weten zij de crème de la crème naar hun festival te krijgen. Ze blinken uit op twee manieren: ze hebben de grootste bloghypes van het afgelopen jaar staan en ze boeken de inspiratiebronnen van die bands als die een reünie aan het houden zijn. Met acht podia kan het lastig kiezen zijn tussen tegenover elkaar geprogrammeerde bands.

Wat oude legendes betreft, was dit jaar 1993 een dominant jaar. Zo waren the Breeders geboekt om hun album last Splash uit dat jaar integraal te spelen en was de rapgroep Wu Tang Clan aanwezig om hun debuut in dat jaar te vieren. Ook Blur, die hun doorbraak genoten in 1993, was er om een optreden te verzorgen.

The Breeders hebben we met pijn in het hart laten schieten, omdat tegenover hen zowel Solange als Matthew E. White geprogrammeerd stonden. White hoef ik hier niet meer te introduceren na mijn posts van de afgelopen weken. Hij gaf een prima optreden, met onder meer een mooie cover van Neil Youngs “Are you ready for the country”. Solange is hier een wat vreemdere eend in de bijt. Ze is de zus van Beyonce en maakt een kruising tussen synthpop en r&b. Maar wat een prima optreden! Goede nummers, strakke band en mooie zang van Solange.

De Wu Tang Clan hebben we wel aanschouwd. Zeven van de negen clanleden waren present en ze gaven een strak en energiek optreden. Veel nummers van hun debuut Enter the 36 chambers en wat hits van hun latere platen. Gemist hebben we daardoor weer wel Thee oh Sees, een garagerock band uit San Francisco. Volkskrantrecensent Gijsbert Kramer twitterde over hun optreden de week daarvoor in Nederland: “Thee Oh Sees, geven een concert zoooo goed. Als ik 16 was had het mijn leven veranderd. Nu misschien ook wel.” Nu ja, gemist dus op Primavera Sound.

De derde jaren 90 legende in Barca was Blur. We waren erbij en het was een goed en enthousiast optreden. Alle hits werden gespeeld, het publiek van voornamelijk dronken Engelsen en Spanjaarden was dolenthousiast. En toch was het niet  het legendarische optreden waar ik op had gehoopt. Daarvoor acteerde Blur net wat te professioneel, alsof het een optreden was in een rij van vele. Wat het natuurlijk ook was. Mijn vage gevoel van teleurstelling wordt versterkt door wat we gemist hebben.

Zo trad Glass Candy tegelijkertijd op. Ze maken onderkoelde electro en zijn gelieerd aan The Chromatics, van wie we vorig jaar op Primavera Sound een topoptreden hebben gezien. Ook gelijk met Blur trad Goat op. Een bont Zweeds gezelschap dat optreedt met maskers en gewaden en zegt uit een dorp te komen dat al decennia lid is van een onbekende cultus. Maar wat een muziek – alsof Jimi Hendrix bij Funkadelic meedoet – en wat een optredens, als ik youtube moet geloven. Maar ja, gemist dus… En dat is dan toch het juiste festivalgevoel: lichte weemoed naar alles wat je hebt moeten missen!

Social Share Toolbar

One thought on “Primevera Sound 2013: nieuwe hypes versus oude legendes

  1. Pingback: [Eindejaarslijst] What's New II - Soulfood Radio

Leave a Reply

Your email address will not be published.